بیوگرافی باراک اوباما الان برای اکثریت مردم جهان مشخصه و گمانم بنا به پیشینه تمامی دموکراتهایی که به ریاست جمهوری رسیدن شخصیتی دوست داشتنی از خودش نشون میده در واقع در بین رییس جمهورایی که بعد از جنگ جهانی دوم به روی کار آمدند. سه رییس دولت محبوب هر سه از بین دموکرات ها بودن و تنها رونالد ریگان به علت خوی تهاجمی و پیشینه هنرپیشگی خود تونسته در این زمینه به رقابت با کندی کلینتون و اینک اوباما بپردازه. و جالب اینه که آخرین رییس جمهورای دموکرات به خوبی به این نکته واقف هستند و سعی میکنند با استفاده از محبوبیت سلف خودشون پا به این راه بذارن واسه همینه که در تبلیغات کمپین اوباما از تصاویر کندی و یا کلینتون در کنار اوباما استفاده میشد تا به رای دهندگان یاد آوری بشه که اوباما ادامه دهنده راه اسلاف خودشه . انتخاب باراک با موج خوش باوری در تمامی دنیا همراه بوده اما اینکه چقدر بتونه وعده های خودش رو محقق کنه به گذر زمان نیاز داره و اصولن" تغییر" ی که اوباما مایل به انجام اونه از دست یک ریس جمهور بر نمیاد . دیوانسالاری در کشورهای پیشرفته آنچنان قوی و ریشه داره که اختیارات ریس جمهور ( که در ایالات متحده بسیار هم زیاده ) هم توان تغییر بنیادی در اون رو نداره . سالها پیش کندی گفته بود که" ریس جمهور قبلی سکان کشور را دو درجه به سمتی که میخواست هدایت کرد و من هم اگر خیلی فشار بیاورم همین اندازه میتوانم در آن تغیر جهت بدهم " امیدوار باشیم که باراک اوباما بتونه بیشتر از دودرجه در سیاست های دیوانسالاری کشورش "تغییر" ایجاد کنه.
اما استیضاح وزیر کشور دولت نهم دکتر عیوضعلی کردان دومین حادثه مهم دیروز بود . آقای کردان مانند بسیاری از دولتمردان از عنوان دکترا بهره مند بودند اما نکته بحث برانگیز این بود که ایشان دکترای خود را بر عکس بسیاری از وزرا و رجال سابقن نظامی از دانشگاه هایی مانند دانشگاه آزاد چلغوزآباد سفلی و یا درغوز آباد علیا نگرفته بودند . ایشان دارای دکترای افتخاری از دانشگاه آکسفورد بودند و به گمانم همین موجب حسادت دیگر دکتران موجود در مجلس شورای اسلامی گردید ورنه همگان از نحوه دکترا گرفتن دیگر حضرات اطلاع دارند
بیت : گر حکم شود که مست گیرند در شهر هر آنکه هست گیرند
نقل :یادم هست که در پاییز سال ۶۸ در مقابل در ورودی دانشکده پزشکی تهران توماری چسبانیده بودند درپاسخ به اعتراض دانشجویانی که بصورت مستقیم در امتحانات پذیرش دوره های تخصصی قبول شده بودند اما به جایشان "برادران" و "خواهران" دیگری پذیرفته شده بودند. گفته شده بود که ما آن زمانی که شما در امنیت مشغول تحصیل بودید در جبهه میجنگیدیم و پذیرش ما در مقطع بالاتر حق ماست . رندی در پاسخ "برادران" و "خواهران" مزبور نوشت ( در تریبون آزاد دانشکده ) گیرم که فرمایشات" برادران" صحیح باشد" خواهران" نامبرده در کدام جبهه رزمیدند؟ اکنون همان حضرات با همان بار علمی بر اریکه استادی دانشگاه های ما تکیه زده اند و برای آنکه وزنه علمی محقرشان مشخص نشود عرصه را بر اساتید برجسته دانشگاهی تنگ کرده اند
مخلص کلام اینکه از نظر من جناب کردان همچنان دارای لقب دکتر هستند و این دیگرانند که به علت حقد و حسد و بخل از پذیرش عنوان علمی ایشان پرهیز میکنند و ایشان میتوانند کماکان به تدریس در دانشگاه های کشور پرداخته و دانشجویان را از خاطرات دوران تحصیل خود در آکسفورد مشعوف سازند.
پ.ن :تغییر در ساختار جملات دو قسمت این پست تنها به علت نیاز به ساختار متفاوتی در بیان این دو موضوع بود و خدای ناکرده ناشی از طنز و تمسخر آمیز بودن واقعه روی داده نبوده.