آسمانسرا و سردگاه

دیروز همراه دوست بزرگوارم "علی مقدسی" عازم قله های آسمانسرا و سرد گاه شدیم به علت کمبود وقت برای صعود به هر دو قله تصمیم گرفتیم تا از مسیر کوتاهتر اما کم تردد "گلدیان" استفاده کنیم . صبح ساعت ۳۵/۷ از جلوایستگاه فشارشکن گاز رودبار حرکت کردیم و بعد از ۴۵ دقیقه به ابتدای یال جنگلی رسیدیم. به علت عدم استفاده افراد بومی از این مسیر, نزدیک به ۱۰ دقیقه طول کشید تا ورودی جنگل انبوه رو پیدا کنیم  . بعد از ۵/۱ ساعت حرکت در شیب ۲۰ درجه یال جنگلی, که از میان بکرترین جنگلهای توسکای شمال میگذره به انتهای اون رسیدیم و پس از ۱۵ دقیقه استراحت و صرف صبحانه عازم قله شدیم و ساعت ۵۵/۱۰ به قله ۲۴۵۰ متری آسمانسرا رسیدیم پس از گرفتن چند عکس رهسپار دومین هدف برنامه شدیم. پس از یک ساعت حرکت بر روی خطالراس آسمانسرا به پای قله سردگاه رسیدیم و بعد از اندکی استراحت  از کمر کش قله شروع به صعود کردیم.ساعت ۱ بعد از ظهر به سنگ چین های قله رسیدیم و بعد از گرفتن چند عکس یادگاری از قله و مناطق اطراف از مسیر معمول عازم شهر منجیل شدیم و ساعت ۴۰/۴ به دهکده هرزه ویل رسیدیم . هرزه ویل همون دهکده ایه که ناصر خسرو در سفرنامه اش ازاون یاد کرده و سرو کهنسالش معروفیت جهانی داره  . در دوران پهلوی تو این دهکده زیبا برای مهندسین فرانسوی و سازندگان سد منجیل  شهرک بسیار زیبایی بنا کردند که بسیار شبیه شهرکهای کوهستانی آلپه و هنوز آثاری از خیابان سازیهایش بر جا مونده. اما از سال ۶۹ که بر اثر زلزله ویرانگر گیلان آسیب های جدیی به این روستای زیبا وارد شده تا کنون هیچگونه اقدام عملی برای ترمیم آن صورت نگرفته  و بقایای خانه های مخروبه همچنان در گوشه کنار آن به چشم میخوره . در هرزویل بیش از نیم ساعت منتظر ماشین شدیم و نهایتن مجبور شدیم تا با تاکسی تلفنی منجیل تماس بگیریم وتقاضای ماشین کنیم .بقیه راه هم بسیار راحت طی شد  و ظرف یک ساعت از منجیل به رشت رسیدیم.

اما یکی از مهمترین عناصر در اجرای موفق این صعود , همراهی همنوردی بود که علی رغم سن بالای ۶۴ ساله و سابقه بسیارش ( سابقه کوهنوردیش از سن من هم بیشتره) ,در تمامی صعودهای ۲ سال اخیر بدون کوچکترین ادعایی همراهیم نموده و با صحبتهای دلنشین و جالب از طول راه کم کرده و هر وقت که منو در گیر با خودم یا سرمست از طبیعت زیبا و بیکران گیلان دیده با سکوت خودش منو به خودم واگذاشته سکوتی که واقعن در اون لحظات نعمتیه و اکثر ما از درک اهمیتش محرومیم.